Adres siedziby:
ul. Sarego 2
31-047 Kraków
tel. 12 422 88 52
fax 12 422 80 65
Adres do korespondencji:
ul. Krakowska 1
32-083 Balice k. Krakowa
tel. (Centrala) 12 357 25 00
tel. (Sekretariat) 12 357 27 00
fax 12 285 67 33
Dzisiaj jest: poniedziałek, 20 listopada 2017 20:04:31
Odwiedziło nas: 8438261 gości (dzisiaj: 1577, wczoraj: 4652)
Prace badawcze w 2012 roku

Zadanie 05-2.00.1

"Pasze genetycznie modyfikowane i bezpieczeństwo stosowania nowych materiałów paszowych w żywieniu zwierząt"

Cel zadania

sprawdzenie czy wielopokoleniowe utrzymywanie i żywienie szczurów dietą zawierającą kukurydzę i śrutę sojową zmodyfikowaną genetycznie wpływa na rozrodczość, wskaźniki wzrostowe oraz parametry określające zdrowotność zwierząt, a także obecność transgenicznego DNA w tkance mięśniowej,
- poszukiwanie krajowych substytutów śruty sojowej zmodyfikowanej, w tym pasz wysokobiałkowych w żywieniu zwierząt,
- określenie wartości odżywczej nowych materiałów paszowych, w tym produktów ubocznych przemysłu tłuszczowego i gorzelnianego (makuch rzepakowy i wywar gorzelniany DDGS), w żywieniu różnych grup zwierząt gospodarskich, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na wskaźniki produkcyjne i jakość produktów pochodzenia zwierzęcego

Opis

Zakończono badania, których celem było stwierdzenie czy długoterminowe, obejmujące kilka pokoleń szczurów laboratoryjnych, żywienie mieszankami z dodatkiem pasz modyfikowanych genetycznie może wywierać niekorzystny wpływ na rozrodczość, wskaźniki wzrostowe i parametry określające zdrowotność zwierząt. Do badań użyto poekstrakcyjną śrutę sojową wyprodukowaną z soi MON-40-3-2 (Roundup Ready), zmodyfikowanej w kierunku tolerancji na glifosat oraz śrutę kukurydzianą z ziarna kukurydzy MON810 (DKC 3421YG), zmodyfikowanej w kierunku odporności na omacnicę prosowiankę. Badania przeprowadzono na albinotycznych szczurach laboratoryjnych Wistar-W. Stado rodzicielskie, liczące 24 samce i 24 samice w wieku 4 miesięcy zakupiono w renomowanej hodowli zwierząt laboratoryjnych Charles River Laboratories w Niemczech. Zwierzęta kojarzone były w systemie monogamicznym. I żywione granulatem z udziałem badanej kukurydzy i śruty sojowej poekstrakcyjnej w układzie: grupa I – konwencjonalna soja, konwencjonalna kukurydza, grupa II – modyfikowana genetycznie soja i modyfikowana genetycznie kukurydza, grupa III – modyfikowana genetycznie kukurydza i konwencjonalna soja, grupa IV – konwencjonalna kukurydza i modyfikowana genetycznie soja. Nie stwierdzono wpływu żywienia szczurów granulatami z dodatkiem transgenicznej soi i kukurydzy na plenność samic oraz ich masę po odsadzeniu młodych. We wszystkich pokoleniach liczebność miotów oraz ich masa przy odsadzeniu była zróżnicowana w poszczególnych grupach doświadczalnych i wynikała głownie z różnic w liczebności miotów. Nie stwierdzono wyraźnego związku między wspomnianymi parametrami, a żywieniem. Żywienie szczurów z pokoleń F2, F4 i F5 mieszankami z udziałem transgenicznej i tradycyjnej soi oraz kukurydzy nie wpłynęło istotnie na wartość żadnego z parametrów hematologicznych krwi. Natomiast u szczurów z pokolenia F3 stwierdzono istotnie wyższą (P<0.05) zawartość białych krwinek (WBC) w grupie żywionej z dodatkiem tradycyjnej kukurydzy i transgenicznej soi w stosunku do grupy z transgeniczną kukurydzą i transgeniczną soją oraz transgeniczną kukurydzą i tradycyjną soją. Warto zaznaczyć, że we wszystkich grupach ilość leukocytów mieściła się w granicach wartości referencyjnych dla szczurów-samców szczepu Wistar w tej grupie wiekowej. Analiza parametrów biochemicznych krwi szczurów tak z pokolenia F2 jak i F3 nie wykazała istotnego wpływu żywienia na metabolizm zwierząt. Nie zaobserwowano istotnego zróżnicowania aktywności enzymów wątrobowych – aminotransferazy asparginowej (AST) i alaninowej (ALT) oraz fosfatazy alkalicznej (ALP) we krwi szczurów otrzymujących transgeniczne i tradycyjne formy kukurydzy i soi. W pokoleniu F4 istotnie wyższe, niż w pozostałych grupach wartości ALP zanotowano w grupie otrzymującej tradycyjną kukurydzę i transgeniczną soję. Natomiast w pokoleniu F5 w grupie kontrolnej stwierdzono najwyższy poziom ALT, równie wysoki co w grupie żywionej z dodatkiem obu badanych modyfikowanych genetycznie pasz. Tak więc, zmian w aktywności enzymów wątrobowych nie można było jednoznacznie powiązać ze sposobem żywienia. Żywienie nie miało również istotnego wpływu na poziom cholesterolu ogólnego w surowicy krwi szczurów. Poziom amylazy w surowicy krwi szczurów z pokolenia F2 był nieco wyższy w grupach żywionych tradycyjną kukurydzą w stosunku do grup z kukurydzą transgeniczną (P≥0.05). W przypadku kreatyniny i mocznika, parametrów charakteryzujących czynność nerek nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy grupami doświadczalnymi. Badanie histopatologiczne wątroby, nerek, śledziony, trzustki, dwunastnicy, serca oraz mięśni szkieletowych szczurów nie wykazało znaczących różnic pomiędzy poszczególnymi grupami doświadczalnymi. Nie wykazano obecności transgenicznego DNA w narządach wewnętrznych, krwi, tkance mięśniowej i kale szczurów. Nie stwierdzono negatywnego wpływu badanych pasz zmodyfikowanych genetycznie – soi RR i kukurydzy MON 810 na parametry rozrodcze oraz wskaźniki wzrostowe 5 pokoleń szczurów. Nie wykazano jednoznacznego związku pomiędzy żywieniem zwierząt, a różnicami w parametrach charakteryzujących status metaboliczny i zdrowotny organizmu szczurów w kolejnych pokoleniach. Brak obecności transgenicznego DNA w narządach wewnętrznych, krwi, tkance mięśniowej i kale szczurów, świadczy o wysokiej efektywności jego trawienia oraz braku pasażu wykrywalnych fragmentów transgenów do organizmu zwierząt.

Zakończono badania nad możliwością poprawy efektywności żywieniowej mieszanek paszowych dla drobiu, zawierających wysoki udział suszonego wywaru zbożowego z kukurydzy (DDGS). Przeanalizowano skuteczność dodatków doświadczalnych: enzymów paszowych, zakwaszacza, pre- i probiotyku, ekstraktów ziołowych, chityny oraz zwiększonego udziału wybranych (limitujących) aminokwasów krystalicznych. W ramach badań wykonano dwa doświadczenia żywieniowe – na kurczętach rzeźnych Ross 308 (1-42 dzień życia) i nioskach ISA Brown (26-55 tydzień życia). Stwierdzono, że wysoki udział DDGS w diecie (12 lub 18% - kurczęta brojlery, 20% - nioski) nie miał istotnego wpływu na wyniki produkcyjne kurcząt rzeźnych i niosek. Nie odnotowano także negatywnego wpływu DDGS na wyniki analizy rzeźnej kurcząt oraz jakość treści i skorupy jaj. U kurcząt brojlerów dieta zawierająca DDGS charakteryzowała się natomiast obniżoną strawnością niektórych składników pokarmowych. Wprowadzenie 20% DDGS do diety dla niosek miało istotny wpływ na profil lipidowy żółtek jaj, który to efekt można uznać za niekorzystny z punktu widzenia dietetyki żywienia człowieka. Niektóre z badanych dodatków doświadczalnych pozytywnie oddziaływały na efektywność żywieniową diety z udziałem wysokiego poziomu DDGS. W przypadku kurcząt rzeźnych istotnie polepszenie wskaźników produkcyjnych odnotowano po wprowadzeniu do diety enzymów paszowych, probiotyku, ekstraktów ziołowych i preparatu chityny, natomiast u kur nieśnych – enzymów paszowych, i inuliny. Podobne korzystne efekty wykazano także w odniesieniu do współczynników strawności niektórych składników pokarmowych u kurcząt. U starszych niosek dodatek inuliny miał natomiast korzystny wpływ na niektóre parametry charakteryzujące jakość skorupy jaj.

Powrót do wszystkich tematów

 
© 2008-2017 Instytut Zootechniki PIB (National Research Institute of Animal Production)
Koło Wędkarskie PZW w Oleśnicy pzw.wolesnicy.info - Strona Koła Wędkarskiego w Oleśnicy (świętokrzyskie)
Odpowiedz na wyzwania (konkursy), głosuj, wygrywaj nagrody

Ta strona używa cookies i podobnych technologii. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.