Adres siedziby:
ul. Sarego 2
31-047 Kraków
tel. 12 422 88 52
fax 12 422 80 65
Adres do korespondencji:
ul. Krakowska 1
32-083 Balice k. Krakowa
tel. (Centrala) 12 357 25 00
tel. (Sekretariat) 12 357 27 00
fax 12 285 67 33
Dzisiaj jest: poniedziałek, 20 listopada 2017 20:03:07
Odwiedziło nas: 8438255 gości (dzisiaj: 1571, wczoraj: 4652)
Prace badawcze w 2012 roku

Zadanie 05-3.00.1

"Wpływ naturalnych czynników aktywnych jelitowo, na efektywność produkcji zwierzęcej"

Cel zadania

poszukiwanie substytutów antybiotyków i kokcydiostatyków, wobec zakazu ich stosowania, określenie wpływu bakterii kwasu mlekowego (LAB) oraz prebiotyków i ich działanie na zwierzęta, wpływ kwasów organicznych na efektywność produkcji zwierzęcej, a także poszukiwanie pasz naturalnych modyfikujących jakość produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności w kierunku prozdrowotnym

Opis

Kontynuowano badania, których celem jest poszukiwanie bardziej efektywnych od obecnie znanych bakterii probiotycznych i preparatów zakwaszających treść pokarmową w żywieniu kurcząt brojlerów. W ramach badań wykonano dwa doświadczenia. W latach 2010-11 badano efektywność zootechniczną nowych szczepów bakterii kwasu mlekowego. W 2012 roku podjęto badania nad oceną efektywności żywieniowej preparatów mineralnych i organicznych zakwaszających treść pokarmową kurcząt. Doświadczenie 1 wykonano na kurczętach rzeźnych odmiany Ross 308. W mieszance paszowej zastosowano odpowiednio 0; 0,30; 0,60 i 0,90 % (odpowiednio 0; 3; 6 i 9 g/kg) zakwaszacza. Badano masę ciała 21 i 42 dnia chowu, spożycie i wykorzystanie paszy, śmiertelność ptaków, europejski wskaźnik wzrostu (EWW), cechy poubojowe, wydajność rzeźną. Wykonano dysekcję ptaków oznaczając masę części jadalnych i nie jadalnych. Pobrano krew kurcząt do badań podstawowych wskaźników metabolicznych. Z trzech miejsc przewodu pokarmowego pobrano próbki treści pokarmowej celem wykonania analiz mikrobiologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem bakterii Campylobacter. Analizy mikrobiologiczne wykonano w Instytucie Pediatrii Szpitala Dziecięcego Colegium Medicum w Krakowie. Próbki mięsa i krwi przekazano do Centralnego Laboratorium Instytutu Zootechniki. Wyniki badań znajdują się w opracowaniu statystycznym.

W doświadczeniu 2 w miejsce zakwaszacza mineralnego użyto preparatu czoskowego, prowadząc badania w układzie jak powyżej, uznając potrzeby produkcji organicznej i ekologicznej. W mieszance paszowej zastosowano odpowiednio 0; 15,5; 26,3; 39.4 ml/kg paszy naturalnego preparatu czosnkowego o nazwie Allivet. Badano masę ciała 21 i 42 dnia chowu, spożycie i wykorzystanie paszy, śmiertelność ptaków, europejski wskaźnik wzrostu (EWW), cechy poubojowe, wydajność rzeźną. Wykonano dysekcję ptaków oznaczając masę części jadalnych i nie jadalnych. Pobrano krew kurcząt do badań podstawowych wskaźników metabolicznych. Próbki uzyskane w doświadczeniu przekazano do laboratorium.

Kontynuowano badania nad określeniem aktywnych związków, jodu selenu i wapnia w mleku spożywczym oraz produktach pochodnych w Polsce. Zakupiono 77 próbek mleka oraz nabyto próbki maślanki, kefiru, jogurtu i twarogu– łącznie 6 próbek Zakupione próbki zostały przekazane do Centralnego Laboratorium w celu oznaczenia w nich zawartości jodu, selenu i wapnia. W próbkach mleka zebranych w sezonie letnim roku 2011 największą średnią zawartość jodu oznaczono dla województwa zachodniopomorskiego (196,2 µg/l) a najniższą dla świętokrzyskiego (103,20 µg/l) największy współczynnik zmienności wykazywały próbki z Bydgoszczy (0,49), Szczecina (0,47) oraz Łodzi i Kielc (po 0,36), a najmniejszy z Olsztyn (0,11.), Katowic (0,13) i Wrocławia (0,14). Statystycznie istotne różnice w zawartości jodu wystąpiły między mlekiem zakupionym w województwie zachodniopomorskim (196,2) względem mleka zakupionego w województwach; świętokrzyskim (103,2), małopolskim (109,3), podkarpackim (122,8), łódzkim (123,3), opolskim (125,5), lubelskim (140,0), pomorskim (140,0); oraz między warmińsko-mazurskim (162,7) a świętokrzyskim (103,2). W mleku pochodzącym z sezonu zimowego najmniejszą średnią zawartość jodu oznaczono w mleku zakupionym w województwie małopolskim (140,6 µg/l) zaś największą w województwie śląskim (235,5 µg/l). W województwie śląskim zakupiono też mleko o najwyższej zawartości jodu (430 µg/l) co zapewne miało wpływ na fakt, iż próbki zakupione w tym województwie miały największą zmienność. W województwie świętokrzyskim natomiast zakupiono mleko o najniższej zawartości jodu (70 µg/l). Zawartość jodu w próbkach mleka zakupionych w województwie lubelskim były najbardziej wyrównane pod względem zawartości jodu wykazując najmniejszy współczynnik zmienności. Różnice statystycznie istotne w zawartości jodu wystąpiły między mlekiem zakupionym z województwie śląskim (235,5) a mlekiem pochodzącym z województwa małopolskiego (140,6), świętokrzyskiego (149,5), pomorskiego (167,5) i lubelskiego (168,3) oraz między mlekiem pochodzącym z województwa mazowieckiego (209,7) a mlekiem pochodzącym z województwa małopolskiego. Średnia ogólna zawartość jodu w mleku dla całej Polski była zadawalająca i wyniosła 143,2 µg/l przy współczynniku zmienności 0,31 w sezonie letnim 2011. r oraz 182,9 µg/l przy współczynniku zmienności 0,26 w sezonie zimowym. Niepokojące jest jednak to, że nadal zdarzają się próbki mleka o zawartości jodu poniżej 50 µg/l.

Kontynuowano badania, których celem była ocena wpływu dodatku paszowego na bazie glinki kaolinitowej, suszu z owoców aronii czarnoowocowej i fruktooligosacharydu (FOS) na odchów prosiąt ssących. Materiał doświadczalny stanowiło 18 miotów prosiąt pochodzących od loch rasy wbp x pbz będących w 3-4 cyklu reprodukcyjnym. Zwierzęta podzielono na 3 grupy (kontrolną i 2 doświadczalne) po 6 loch w każdej. Dokarmianie prosiąt rozpoczęto od 7 dnia życia mieszanką prestarter. Preparat A o składzie (glinka kaolinitowa) i B (glinka kaolinitowa+aronia+fruktoligosacharyd) podawano w 5, 12, 19, 26 dniu życia w postaci pasty w ilości 6 ml za pomocą aplikatora. Grupa kontrolna otrzymywała placebo (wodę), grupa doświadczalna D1 (preparat A) oraz grupa doświadczalna D2 (preparat B). Mioty pochodzące od loch wszystkich grup kontrolnej (K), doświadczalnej 1 (D1) i doświadczalnej 2 (D2) charakteryzowały podobną liczebnością i masą ciała prosiąt. W 14 dniu życia odnotowano nieistotne statystycznie zróżnicowanie masy ciała prosiąt w grupach żywieniowych jakkolwiek prosięta z grupy kontrolnej (K) były lżejsze w porównaniu do grup doświadczalnych (D1 i D2). Tendencja w zróżnicowaniu masy ciała utrzymała się do końca okresu odchowu prosiąt przy matce tj. do 28 dnia życia. W całym okresie odchowu prosiąt przy matce między 1 a 28 dniem życia, stwierdzono korzystny wpływ zastosowanych dodatków na przyrosty masy ciała prosiąt, w grupach doświadczalnych przyrost masy ciała wyniósł odpowiednio: gr. D1- 240g (+17,6%); gr. D2 – 228g (11,7%) w porównaniu do grupy kontrolnej 204g (0%). Podawanie preparatów w postaci pasty w okresie przebywania prosiąt przy losze ograniczyło ich śmiertelność, która wyniosła odpowiednio: gr. kontrolna 5 szt. (9,6%); D1 2 szt. (3,9%); D2 1 szt. (1,9%). Wyniki analiz biochemicznej i morfologicznej krwi, analizy histochemiczne jelit oraz analizy chemiczne kału są w trakcie opracowania.

Badano możliwości poprawy efektywności odchowu prosiąt we wczesnym okresie życia przez zastosowanie glutaminy i kwasów organicznych oraz zmiany mikroflory treści jelita cienkiego. Przeprowadzono doświadczenie na 24 miotach prosiąt podzielonych na 6 grup po 4 mioty w każdej. Prosięta żywiono w grupie I mieszanką paszową bez dodatków. W kolejnych grupach stosowano dodatek : gr II -1,5% glutaminy, gr III i IV -odpowiednio 0,25% kwasu kaprylowego lub kaprynowego, gr V i VI - 1,5% glutaminy oraz odpowiednio 0,25% kwasu kaprylowego lub kaprynowego. Uzyskane wyniki wskazują, że prosięta otrzymujące dodatek glutaminy do paszy rosły szybciej od prosiąt pozostałych grup (P<0,05). Pozwoliło to na uzyskanie w 70 dniu życia prosiąt cięższych o 2 kg w porównaniu do kontrolnych (P<0,05). Istotnie wyższą masę ciała uzyskały również prosięta otrzymujące w paszy dodatek kwasu kaprylowego (P<0,05). W przypadku dodatku do paszy kwasu kaprynowego prosięta rosły w podobnym tempie jak w grupie kontrolnej i uzyskały taką samą masę ciała. Łączne podawanie w paszy glutaminy i kwasów średniołańcuchowych spowodowało istotne pogorszenie przyrostów prosiąt (P<0,05). Badając pH w poszczególnych częściach przewodu pokarmowego prosiąt stwierdzono, że w żołądku wahało się ono od 2,45 do 2,99, a różnice okazały się nie istotne W dwunastnicy najwyższe pH stwierdzono u prosiąt otrzymujących glutaminę, a najniższe u otrzymujących kwas kaprynowy (P<0,05). W dalszych częściach przewodu pokarmowego (jelito ślepe i okrężnica) pH treści pokarmowej było wyraźnie niższe u prosiąt otrzymujących kwas kaprynowy oraz łącznie glutaminę i oba kwasy.

Powrót do wszystkich tematów

 
© 2008-2017 Instytut Zootechniki PIB (National Research Institute of Animal Production)
Koło Wędkarskie PZW w Oleśnicy pzw.wolesnicy.info - Strona Koła Wędkarskiego w Oleśnicy (świętokrzyskie)
Odpowiedz na wyzwania (konkursy), głosuj, wygrywaj nagrody

Ta strona używa cookies i podobnych technologii. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.